Goede voornemens zijn er om zo snel mogelijk weer te vergeten. Voel je vooral niet schuldig. Althans, dat probeer ik mezelf voor te houden. Deze maand heb ik mij nog maar twee keer op de spinningfiets gehesen en de racefiets staat al geruime tijd waar die staat. Dat terwijl we vooralsnog geen winter hebben gehad en er op de racer driftig doorgefietst wordt door menig wielerfanaat. Ik zie het allemaal gebeuren, maar blijf in de wintermodus. Kennelijk heb ik dit nodig om eind februari tot op de naaf gemotiveerd aan de start te verschijnen van de officiële opening van het nieuwe wegseizoen, te weten de snerttocht van mijn wielerclub.
Doe ik dan momenteel helemaal niets met mijn wielerliefhebberij? Jawel. De wielerbladen welke ik als een bezetene heb verzameld op de Bike Motion beurs in Utrecht zijn ‘gelezen’, de spinningruimte thuis heeft een metamorfose ondergaan, de kaarten voor de Elfmerenfietstocht zijn besteld en reeds ontvangen (groep 2), er wordt nog steeds geblogt, als lid van de redactie lever ik mijn input aan de website en de social media van onze prachtige wielerclub TC Het Trapstel. Ook lees ik iedere dag wielerverhalen en -anekdotes uit mijn scheurkalender van De Muur in mijn koninkrijkje, het toilet.
Zondag a.s. melden wij ons in Appelscha voor de ATB Clinic die wordt georganiseerd door Bike Centre Dik. Ontwaak ik dan uit de winterslaap? Zou zomaar eens kunnen.
Vind ik leuk:
Wees de eerste om post te waarderen.